Kwalifikacja na terapię

Gotów na zajęcia?
Do zobaczenia niebawem

Drogi Rodzicu, dziękuję Ci za zaufanie oraz wybranie mojego gabinetu. Cieszę się, że zdecydowałeś się podjąć ten krok w kierunku wsparcia Twojego dziecka. Zanim rozpoczniemy terapię integracji sensorycznej, chciałabym przeprowadzić dokładną diagnozę, aby potwierdzić, czy jest ona rzeczywiście potrzebna i dobrać odpowiednie metody pracy. Dzięki temu będziemy mogli skutecznie wspierać rozwój Twojego dziecka.

Proces kwalifikacji do integracji sensorycznej

01

Obserwacje rodzica

Jeśli zauważasz, że Twoje dziecko ma trudności z przetwarzaniem bodźców, warto przyjrzeć się temu bliżej. Może to obejmować niecodzienne reakcje na dźwięki, dotyk czy problem z koncentracją. Taka obserwacja codziennych zachowań jest kluczowa, ponieważ to Ty spędzasz z dzieckiem najwięcej czasu i najlepiej znasz jego reakcje.

02

Informacje z placówki edukacyjnej

Nauczyciele i opiekunowie mogą być cennym źródłem informacji o zachowaniu dziecka w grupie rówieśniczej. Jeśli zwracają uwagę na problemy z interakcjami społecznymi lub trudnościami w nauce, może to być sygnał do dalszej analizy. Warto omówić ich obserwacje, aby zrozumieć, czy integracja sensoryczna może przynieść korzyści.

03

Diagnoza specjalistów

Konsultacja z terapeutą zajęciowym lub psychologiem może pomóc w identyfikacji specyficznych potrzeb dziecka. Fachowa diagnoza pozwala na zrozumienie mechanizmów stojących za trudnościami zmysłowymi. Dzięki temu można opracować skuteczny plan terapeutyczny dostosowany do jego indywidualnych potrzeb.

04

Wstępna ocena sensoryczna

Przeprowadzam wstępną ocenę sensoryczną, aby lepiej zrozumieć zmysłowe przetwarzanie u Twojego dziecka. Ten etap polega na szeregu testów i obserwacji, które umożliwiają określenie, w których obszarach występują nieprawidłowości. Wyniki pozwalają mi stworzyć podstawę dla dalszej współpracy i ustawienia celów.

Podstawy do kwalifikacji integracji sensorycznej

Aby rozpocząć terapię integracji sensorycznej, kluczowe jest zrozumienie specyficznych potrzeb i wyzwań, z jakimi zmaga się dziecko. Wstępna ocena rozwoju i szczegółowy wywiad rodzinny pomogą mi opracować spersonalizowany plan wsparcia. Dzięki temu możliwe jest ukierunkowanie terapii na obszary, które najbardziej potrzebują interwencji, co umożliwia osiągnięcie najlepszych rezultatów dla dziecka.

Nadwrażliwość na dotyk – unikanie pewnych faktur ubrań lub dotyku.
Trudności z równowagą – częste potykanie się i problemy z równowagą.
Reakcje emocjonalne na zmiany – silne reakcje na małe zmiany w otoczeniu.
Problemy z koncentracją – trudności w skupieniu uwagi w różnych sytuacjach.
Awersja do dźwięków – wrażliwość na głośne lub nagłe dźwięki.
Unikanie aktywności ruchowych – niechęć do aktywności takich jak skakanie czy huśtanie.